podstawa programowa


ROZPORZ─äDZENIE

MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ

z 14 lutego 2017r.

PODSTAWA PROGRAMOWA WYCHOWANIA PRZEDSZKOLNEGO DLA PRZEDSZKOLI
ORAZ INNYCH FORM WYCHOWANIA PRZEDSZKOLNEGO

Podstawa programowa wychowania przedszkolnego wskazuje cel wychowania przedszkolnego, zadania profilaktyczno-wychowawcze przedszkola, oddzia┼éu przedszkolnego zorganizowanego w szkole podstawowej i innej formie wychowania przedszkolnego, zwanych dalej „przedszkolami”, oraz efekty realizacji zada┼ä w postaci celów osi─ůganych przez dzieci na zako┼äczenie wychowania przedszkolnego.

Celem wychowania przedszkolnego jest wsparcie ca┼éo┼Ťciowego rozwoju dziecka. Wsparcie to realizowane jest przez proces opieki, wychowania i nauczania – uczenia si─Ö, co umo┼╝liwia dziecku odkrywanie w┼éasnych mo┼╝liwo┼Ťci, sensu dzia┼éania oraz gromadzenie do┼Ťwiadcze┼ä na drodze prowadz─ůcej do prawdy, dobra i pi─Ökna. W efekcie takiego wsparcia dziecko osi─ůga dojrza┼éo┼Ť─ç do podj─Öcia nauki na pierwszym etapie edukacji.

Zadania przedszkola

  1. Wspieranie wielokierunkowej aktywno┼Ťci dziecka poprzez organizacj─Ö warunków sprzyjaj─ůcych nabywaniu do┼Ťwiadcze┼ä w fizycznym, emocjonalnym, spo┼éecznym i poznawczym obszarze jego rozwoju.

  2. Tworzenie warunków umo┼╝liwiaj─ůcych dzieciom swobodny rozwój, zabaw─Ö i odpoczynek w poczuciu bezpiecze┼ästwa.

  3. Wspieranie aktywno┼Ťci dziecka podnosz─ůcej poziom integracji sensorycznej i umiej─Ötno┼Ťci korzystania z rozwijaj─ůcych si─Ö procesów poznawczych.

  4. Zapewnienie prawid┼éowej organizacji warunków sprzyjaj─ůcych nabywaniu przez dzieci do┼Ťwiadcze┼ä, które umo┼╝liwi─ů im ci─ůg┼éo┼Ť─ç procesów adaptacji oraz pomoc dzieciom rozwijaj─ůcym si─Ö w sposób nieharmonijny, wolniejszy lub przyspieszony.

  5. Wspieranie samodzielnej dzieci─Öcej eksploracji ┼Ťwiata, dobór tre┼Ťci adekwatnych do poziomu rozwoju dziecka, jego mo┼╝liwo┼Ťci percepcyjnych, wyobra┼╝e┼ä i rozumowania, z poszanowaniem indywidualnych potrzeb i zainteresowa┼ä.

  6. Wzmacnianie poczucia warto┼Ťci, indywidualno┼Ť─ç, oryginalno┼Ť─ç dziecka oraz potrzeby tworzenia relacji osobowych i uczestnictwa w grupie.

  7. Tworzenie sytuacji sprzyjaj─ůcych rozwojowi nawyków i zachowa┼ä prowadz─ůcych do samodzielno┼Ťci, dbania o zdrowie, sprawno┼Ť─ç ruchow─ů i bezpiecze┼ästwo, w tym bezpiecze┼ästwo w ruchu drogowym.

  8. Przygotowywanie do rozumienia emocji, uczu─ç w┼éasnych i innych ludzi oraz dbanie o zdrowie psychiczne, realizowane m.in. z wykorzystaniem naturalnych sytuacji, pojawiaj─ůcych si─Ö w przedszkolu oraz sytuacji zadaniowych, uwzgl─Ödniaj─ůcych tre┼Ťci adekwatne do intelektualnych mo┼╝liwo┼Ťci i oczekiwa┼ä rozwojowych dzieci.

  9. Tworzenie sytuacji edukacyjnych buduj─ůcych wra┼╝liwo┼Ť─ç dziecka, w tym wra┼╝liwo┼Ť─ç estetyczn─ů, w odniesieniu do wielu sfer aktywno┼Ťci cz┼éowieka: mowy, zachowania, ruchu, ┼Ťrodowiska, ubioru, muzyki, ta┼äca, ┼Ťpiewu, teatru, plastyki.

  10. Tworzenie warunków pozwalaj─ůcych na bezpieczn─ů, samodzieln─ů eksploracj─Ö otaczaj─ůcej dziecko przyrody, stymuluj─ůcych rozwój wra┼╝liwo┼Ťci i umo┼╝liwiaj─ůcych poznanie warto┼Ťci oraz norm odnosz─ůcych si─Ö do ┼Ťrodowiska przyrodniczego, adekwatnych do etapu rozwoju dziecka.

  11. Tworzenie warunków umo┼╝liwiaj─ůcych bezpieczn─ů, samodzieln─ů eksploracj─Ö elementów techniki w otoczeniu, konstruowania, majsterkowania, planowania i podejmowania intencjonalnego dzia┼éania, prezentowania wytworów swojej pracy.

  12. Wspó┼édzia┼éanie z rodzicami, ró┼╝nymi ┼Ťrodowiskami, organizacjami i instytucjami, uznanymi przez rodziców za ┼║ród┼éo istotnych warto┼Ťci, na rzecz tworzenia warunków umo┼╝liwiaj─ůcych rozwój to┼╝samo┼Ťci dziecka.

  13. Kreowanie, wspólne z wymienionymi podmiotami, sytuacji prowadz─ůcych do poznania przez dziecko warto┼Ťci i norm spo┼éecznych, których ┼║ród┼éem jest rodzina, grupa w przedszkolu, inne doros┼ée osoby, w tym osoby starsze, oraz rozwijania zachowa┼ä wynikaj─ůcych z warto┼Ťci mo┼╝liwych do zrozumienia na tym etapie rozwoju.

  14. Systematyczne uzupe┼énianie, za zgod─ů rodziców, realizowanych tre┼Ťci wychowawczych o nowe zagadnienia, wynikaj─ůce z pojawienia si─Ö w otoczeniu dziecka zmian i zjawisk istotnych dla jego bezpiecze┼ästwa i harmonijnego rozwoju.

  15. Systematyczne wspieranie rozwoju mechanizmów uczenia si─Ö dziecka, prowadz─ůce do osi─ůgni─Öcia przez nie poziomu umo┼╝liwiaj─ůcego podj─Öcie nauki w szkole.

  16. Organizowanie zaj─Ö─ç – zgodnie z potrzebami – umo┼╝liwiaj─ůcych dziecku poznawanie kultury i j─Özyka mniejszo┼Ťci narodowej lub etnicznej lub j─Özyka regionalnego – kaszubskiego.

  17. Tworzenie sytuacji edukacyjnych sprzyjaj─ůcych budowaniu zainteresowania dziecka j─Özykiem obcym nowo┼╝ytnym, ch─Öci poznawania innych kultur.

Przygotowanie dzieci do posługiwania się językiem obcym nowożytnym nie dotyczy:

  1. dzieci posiadaj─ůcych orzeczenie o potrzebie kszta┼écenia specjalnego wydane ze wzgl─Ödu na niepe┼énosprawno┼Ť─ç intelektualn─ů w stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz dzieci posiadaj─ůcych orzeczenie o potrzebie kszta┼écenia specjalnego wydane ze wzgl─Ödu na niepe┼énosprawno┼Ťci sprz─Ö┼╝one, je┼╝eli jedn─ů z niepe┼énosprawno┼Ťci jest niepe┼énosprawno┼Ť─ç intelektualna w stopniu umiarkowanym lub znacznym;

  2. dzieci posiadaj─ůcych orzeczenie o potrzebie kszta┼écenia specjalnego wydane ze wzgl─Ödu na inne ni┼╝ wymienione w pkt 1 rodzaje niepe┼énosprawno┼Ťci, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 127 ust. 19 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo o┼Ťwiatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 59), oraz je┼╝eli z indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego wynika brak mo┼╝liwo┼Ťci realizacji przygotowania do pos┼éugiwania si─Ö j─Özykiem obcym nowo┼╝ytnym ze wzgl─Ödu na indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne oraz mo┼╝liwo┼Ťci psychofizyczne dziecka.

Osi─ůgni─Öcia dziecka na koniec wychowania przedszkolnego

I. Fizyczny obszar rozwoju dziecka. Dziecko przygotowane do podj─Öcia nauki w szkole:

  1. zg┼éasza potrzeby fizjologiczne, samodzielnie wykonuje podstawowe czynno┼Ťci higieniczne;

  2. wykonuje czynno┼Ťci samoobs┼éugowe: ubieranie si─Ö i rozbieranie, w tym czynno┼Ťci precyzyjne, np. zapinanie guzików, wi─ůzanie sznurowade┼é;

  3. spo┼╝ywa posi┼éki z u┼╝yciem sztu─çców, nakrywa do sto┼éu i sprz─ůta po posi┼éku;

  4. komunikuje potrzeb─Ö ruchu, odpoczynku itp.;

  5. uczestniczy w zabawach ruchowych, w tym rytmicznych, muzycznych, na┼Ťladowczych, z przyborami lub bez nich; wykonuje ró┼╝ne formy ruchu: bie┼╝ne, skoczne, z czworakowaniem, rzutne;

  6. inicjuje zabawy konstrukcyjne, majsterkuje, buduje, wykorzystuj─ůc zabawki, materia┼éy u┼╝ytkowe, w tym materia┼é naturalny;

  7. wykonuje czynno┼Ťci, takie jak: sprz─ůtanie, pakowanie, trzymanie przedmiotów jedn─ů r─Ök─ů i obur─ůcz, ma┼éych przedmiotów z wykorzystaniem odpowiednio ukszta┼étowanych chwytów d┼éoni, u┼╝ywa chwytu pisarskiego podczas rysowania, kre┼Ťlenia i pierwszych prób pisania;

  8. wykonuje podstawowe ─çwiczenia kszta┼étuj─ůce nawyk utrzymania prawid┼éowej postawy cia┼éa;

  9. wykazuje sprawno┼Ť─ç cia┼éa i koordynacj─Ö w stopniu pozwalaj─ůcym na rozpocz─Öcie systematycznej nauki czynno┼Ťci z┼éo┼╝onych, takich jak czytanie i pisanie.

II. Emocjonalny obszar rozwoju dziecka. Dziecko przygotowane do podj─Öcia nauki w szkole:

  1. rozpoznaje i nazywa podstawowe emocje, próbuje radzi─ç sobie z ich prze┼╝ywaniem;

  2. szanuje emocje swoje i innych osób;

  3. prze┼╝ywa emocje w sposób umo┼╝liwiaj─ůcy mu adaptacj─Ö w nowym otoczeniu, np. w nowej grupie dzieci, nowej grupie starszych dzieci, a tak┼╝e w nowej grupie dzieci i osób doros┼éych;

  4. przedstawia swoje emocje i uczucia, u┼╝ywaj─ůc charakterystycznych dla dziecka form wyrazu;

  5. rozstaje si─Ö z rodzicami bez l─Öku, ma ┼Ťwiadomo┼Ť─ç, ┼╝e rozstanie takie bywa d┼éu┼╝sze lub krótsze;

  6. rozró┼╝nia emocje i uczucia przyjemne i nieprzyjemne, ma ┼Ťwiadomo┼Ť─ç, ┼╝e odczuwaj─ů i prze┼╝ywaj─ů je wszyscy ludzie;

  7. szuka wsparcia w sytuacjach trudnych dla niego emocjonalnie; wdra┼╝a swoje w┼éasne strategie, wspierane przez osoby doros┼ée lub rówie┼Ťników;

  8. zauwa┼╝a, ┼╝e nie wszystkie prze┼╝ywane emocje i uczucia mog─ů by─ç podstaw─ů do podejmowania natychmiastowego dzia┼éania, panuje nad nieprzyjemn─ů emocj─ů, np. podczas czekania na w┼éasn─ů kolej w zabawie lub innej sytuacji;

  9. wczuwa si─Ö w emocje i uczucia osób z najbli┼╝szego otoczenia;

  10. dostrzega, ┼╝e zwierz─Öta posiadaj─ů zdolno┼Ť─ç odczuwania, przejawia w stosunku do nich ┼╝yczliwo┼Ť─ç i trosk─Ö;

  11. dostrzega emocjonaln─ů warto┼Ť─ç otoczenia przyrodniczego jako ┼║ród┼éa satysfakcji estetycznej.

III. Społeczny obszar rozwoju dziecka. Dziecko przygotowane do podjęcia nauki w szkole:

  1. przejawia poczucie w┼éasnej warto┼Ťci jako osoby, wyra┼╝a szacunek wobec innych osób i przestrzegaj─ůc tych warto┼Ťci, nawi─ůzuje relacje rówie┼Ťnicze;

  2. odczuwa i wyja┼Ťnia swoj─ů przynale┼╝no┼Ť─ç do rodziny, narodu, grupy przedszkolnej, grupy ch┼éopców, grupy dziewczynek oraz innych grup, np. grupy teatralnej, grupy sportowej;

  3. posługuje się swoim imieniem, nazwiskiem, adresem;

  4. u┼╝ywa zwrotów grzeczno┼Ťciowych podczas powitania, po┼╝egnania, sytuacji wymagaj─ůcej przeproszenia i przyj─Öcia konsekwencji swojego zachowania;

  5. ocenia swoje zachowanie w kontek┼Ťcie podj─Ötych czynno┼Ťci i zada┼ä oraz przyj─Ötych norm grupowych; przyjmuje, respektuje i tworzy zasady zabawy w grupie, wspó┼édzia┼éa z dzie─çmi w zabawie, pracach u┼╝ytecznych, podczas odpoczynku;

  6. nazywa i rozpoznaje warto┼Ťci zwi─ůzane z umiej─Ötno┼Ťciami i zachowaniami spo┼éecznymi, np. szacunek do dzieci i doros┼éych, szacunek do ojczyzny, ┼╝yczliwo┼Ť─ç okazywana dzieciom i doros┼éym – obowi─ůzkowo┼Ť─ç, przyja┼║┼ä, rado┼Ť─ç;

  7. respektuje prawa i obowi─ůzki swoje oraz innych osób, zwracaj─ůc uwag─Ö na ich indywidualne potrzeby;

  8. obdarza uwag─ů inne dzieci i osoby doros┼ée;

  9. komunikuje si─Ö z dzie─çmi i osobami doros┼éymi, wykorzystuj─ůc komunikaty werbalne i pozawerbalne; wyra┼╝a swoje oczekiwania spo┼éeczne wobec innego dziecka, grupy.

IV. Poznawczy obszar rozwoju dziecka. Dziecko przygotowane do podj─Öcia nauki w szkole:

  1. wyra┼╝a swoje rozumienie ┼Ťwiata, zjawisk i rzeczy znajduj─ůcych si─Ö w bliskim otoczeniu za pomoc─ů komunikatów pozawerbalnych: ta┼äca, intencjonalnego ruchu, gestów, impresji plastycznych, technicznych, teatralnych, mimicznych, konstrukcji i modeli z tworzyw i materia┼éu naturalnego;

  2. wyra┼╝a swoje rozumienie ┼Ťwiata, zjawisk i rzeczy znajduj─ůcych si─Ö w bliskim otoczeniu za pomoc─ů j─Özyka mówionego, pos┼éuguje si─Ö j─Özykiem polskim w mowie zrozumia┼éej dla dzieci i osób doros┼éych, mówi p┼éynnie, wyra┼║nie, rytmicznie, poprawnie wypowiada ciche i g┼éo┼Ťne d┼║wi─Öki mowy, rozró┼╝nia g┼éoski na pocz─ůtku i ko┼äcu w wybranych prostych fonetycznie s┼éowach;

  3. odró┼╝nia elementy ┼Ťwiata fikcji od realnej rzeczywisto┼Ťci; byty rzeczywiste od medialnych, byty realistyczne od fikcyjnych;

  4. rozpoznaje litery, którymi jest zainteresowane na skutek zabawy i spontanicznych odkry─ç, odczytuje krótkie wyrazy utworzone z poznanych liter w formie napisów drukowanych dotycz─ůce tre┼Ťci znajduj─ůcych zastosowanie w codziennej aktywno┼Ťci;

  5. odpowiada na pytania, opowiada o zdarzeniach z przedszkola, obja┼Ťnia kolejno┼Ť─ç zdarze┼ä w prostych historyjkach obrazkowych, uk┼éada historyjki obrazkowe, recytuje wierszyki, uk┼éada i rozwi─ůzuje zagadki;

  6. wykonuje w┼éasne eksperymenty j─Özykowe, nadaje znaczenie czynno┼Ťciom, nazywa je, tworzy ┼╝arty j─Özykowe i sytuacyjne, uwa┼╝nie s┼éucha i nadaje znaczenie swym do┼Ťwiadczeniom;

  7. eksperymentuje rytmem, g┼éosem, d┼║wi─Ökami i ruchem, rozwijaj─ůc swoj─ů wyobra┼║ni─Ö muzyczn─ů; s┼éucha, odtwarza i tworzy muzyk─Ö, ┼Ťpiewa piosenki, porusza si─Ö przy muzyce i do muzyki, dostrzega zmiany charakteru muzyki, np. dynamiki, tempa i wysoko┼Ťci d┼║wi─Öku oraz wyra┼╝a j─ů ruchem, reaguje na sygna┼éy, muzykuje z u┼╝yciem instrumentów oraz innych ┼║róde┼é d┼║wi─Öku; ┼Ťpiewa piosenki z dzieci─Öcego repertuaru oraz ┼éatwe piosenki ludowe; ch─Ötnie uczestniczy w zbiorowym muzykowaniu; wyra┼╝a emocje i zjawiska pozamuzyczne ró┼╝nymi ┼Ťrodkami aktywno┼Ťci muzycznej; aktywnie s┼éucha muzyki; wykonuje lub rozpoznaje melodie, piosenki i pie┼Ťni, np. wa┼╝ne dla wszystkich dzieci w przedszkolu, np. hymn przedszkola, charakterystyczne dla uroczysto┼Ťci narodowych (hymn narodowy), potrzebne do organizacji uroczysto┼Ťci np. Dnia Babci i Dziadka, ┼Ťwi─Öta przedszkolaka (piosenki okazjonalne) i inne; w skupieniu s┼éucha muzyki;

  8. wykonuje w┼éasne eksperymenty graficzne farb─ů, kredk─ů, o┼éówkiem, mazakiem itp.,tworzy proste i z┼éo┼╝one znaki, nadaj─ůc im znaczenie, odkrywa w nich fragmenty wybranych liter, cyfr, kre┼Ťli wybrane litery i cyfry na g┼éadkiej kartce papieru, wyja┼Ťnia sposób powstania wykre┼Ťlonych, narysowanych lub zapisanych kszta┼étów, przetwarza obraz ruchowy na graficzny i odwrotnie, samodzielnie planuje ruch przed zapisaniem, np. znaku graficznego, litery i innych w przestrzeni sieci kwadratowej lub liniatury, okre┼Ťla kierunki i miejsca na kartce papieru;

  9. czyta obrazy, wyodr─Öbnia i nazywa ich elementy, nazywa symbole i znaki znajduj─ůce si─Ö w otoczeniu, wyja┼Ťnia ich znaczenie;

  10. wymienia nazw─Ö swojego kraju i jego stolicy, rozpoznaje symbole narodowe (god┼éo, flaga, hymn), nazywa wybrane symbole zwi─ůzane z regionami Polski ukryte w podaniach, przys┼éowiach, legendach, bajkach, np. o smoku wawelskim, orientuje si─Ö, ┼╝e Polska jest jednym z krajów Unii Europejskiej;

  11. wyra┼╝a ekspresj─Ö twórcz─ů podczas czynno┼Ťci konstrukcyjnych i zabawy, zagospodarowuje przestrze┼ä, nadaj─ůc znaczenie umieszczonym w niej przedmiotom, okre┼Ťla ich po┼éo┼╝enie, liczb─Ö, kszta┼ét, wielko┼Ť─ç, ci─Ö┼╝ar, porównuje przedmioty w swoim otoczeniu z uwagi na wybran─ů cech─Ö;

  12. klasyfikuje przedmioty wed┼éug: wielko┼Ťci, kszta┼étu, koloru, przeznaczenia, uk┼éada przedmioty w grupy, szeregi, rytmy, odtwarza uk┼éady przedmiotów i tworzy w┼éasne, nadaj─ůc im znaczenie, rozró┼╝nia podstawowe figury geometryczne (ko┼éo, kwadrat, trójk─ůt, prostok─ůt);

  13. eksperymentuje, szacuje, przewiduje, dokonuje pomiaru d┼éugo┼Ťci przedmiotów, wykorzystuj─ůc np. d┼éo┼ä, stop─Ö, but;

  14. okre┼Ťla kierunki i ustala po┼éo┼╝enie przedmiotów w stosunku do w┼éasnej osoby, a tak┼╝e w stosunku do innych przedmiotów, rozró┼╝nia stron─Ö lew─ů i praw─ů;

  15. przelicza elementy zbiorów w czasie zabawy, prac porz─ůdkowych, ─çwicze┼ä i wykonywania innych czynno┼Ťci, pos┼éuguje si─Ö liczebnikami g┼éównymi i porz─ůdkowymi, rozpoznaje cyfry oznaczaj─ůce liczby od 0 do 10, eksperymentuje z tworzeniem kolejnych liczb, wykonuje dodawanie i odejmowanie w sytuacji u┼╝ytkowej, liczy obiekty, odró┼╝nia liczenie b┼é─Ödne od poprawnego;

  16. pos┼éuguje si─Ö w zabawie i w trakcie wykonywania innych czynno┼Ťci poj─Öciami dotycz─ůcymi nast─Öpstwa czasu np. wczoraj, dzisiaj, jutro, rano, wieczorem, w tym nazwami pór roku, nazwami dni tygodnia i miesi─Öcy;

  17. rozpoznaje modele monet i banknotów o niskich nomina┼éach, porz─ůdkuje je, rozumie, do czego s┼éu┼╝─ů pieni─ůdze w gospodarstwie domowym;

  18. pos┼éuguje si─Ö poj─Öciami dotycz─ůcymi zjawisk przyrodniczych, np. t─Öcza, deszcz, burza, opadanie li┼Ťci z drzew, sezonowa w─Ödrówka ptaków, kwitnienie drzew, zamarzanie wody, dotycz─ůcymi ┼╝ycia zwierz─ůt, ro┼Ťlin, ludzi w ┼Ťrodowisku przyrodniczym, korzystania z dóbr przyrody, np. grzybów, owoców, zió┼é;

  19. podejmuje samodzieln─ů aktywno┼Ť─ç poznawcz─ů np. ogl─ůdanie ksi─ů┼╝ek, zagospodarowywanie przestrzeni w┼éasnymi pomys┼éami konstrukcyjnymi, korzystanie z nowoczesnej technologii itd.;

  20. wskazuje zawody wykonywane przez rodziców i osoby z najbli┼╝szego otoczenia, wyja┼Ťnia, czym zajmuje si─Ö osoba wykonuj─ůca dany zawód;

  21. rozumie bardzo proste polecenia w j─Özyku obcym nowo┼╝ytnym i reaguje na nie; uczestniczy w zabawach, np. muzycznych, ruchowych, plastycznych, konstrukcyjnych, teatralnych; u┼╝ywa wyrazów i zwrotów maj─ůcych znaczenie dla danej zabawy lub innych podejmowanych czynno┼Ťci; powtarza rymowanki i proste wierszyki, ┼Ťpiewa piosenki w grupie; rozumie ogólny sens krótkich historyjek opowiadanych lub czytanych, gdy s─ů wspierane np. obrazkami, rekwizytami, ruchem, mimik─ů, gestami;

  22. reaguje na proste polecenie w j─Özyku mniejszo┼Ťci narodowej lub etnicznej, u┼╝ywa wyrazów i zwrotów maj─ůcych znaczenie w zabawie i innych podejmowanych czynno┼Ťciach: powtarza rymowanki i proste wierszyki, ┼Ťpiewa piosenki; rozumie ogólny sens krótkich historyjek opowiadanych lub czytanych wspieranych np. obrazkiem, rekwizytem, gestem; zna god┼éo (symbol) swojej wspólnoty narodowej lub etnicznej;

  23. reaguje na proste polecenie w j─Özyku regionalnym – kaszubskim, u┼╝ywa wyrazów i zwrotów maj─ůcych znaczenie w zabawie i innych podejmowanych czynno┼Ťciach: powtarza rymowanki i proste wierszyki, ┼Ťpiewa piosenki; rozumie ogólny sens krótkich historyjek opowiadanych lub czytanych wspieranych np. obrazkiem, rekwizytem, gestem, zna god┼éo (symbol) swojej wspólnoty regionalnej – kaszubskiej.

Warunki i sposób realizacji

  1. Zgodnie z zapisami dotycz─ůcymi zada┼ä przedszkola nauczyciele organizuj─ů zaj─Öcia wspieraj─ůce rozwój dziecka. Wykorzystuj─ů do tego ka┼╝d─ů sytuacj─Ö i moment pobytu dziecka w przedszkolu, czyli tzw. zaj─Öcia kierowane i niekierowane. Wszystkie do┼Ťwiadczenia dzieci p┼éyn─ůce z organizacji pracy przedszkola s─ů efektem realizacji programu wychowania przedszkolnego. Wa┼╝ne s─ů zatem zaj─Öcia kierowane, jak i czas spo┼╝ywania posi┼éków, czas przeznaczony na odpoczynek i charakter tego odpoczynku, uroczysto┼Ťci przedszkolne, wycieczki, ale i ubieranie, rozbieranie. Bardzo wa┼╝na jest samodzielna zabawa.

  2. Przedstawione w podstawie programowej naturalne obszary rozwoju dziecka wskazuj─ů na konieczno┼Ť─ç uszanowania typowych dla tego okresu potrzeb rozwojowych, których spe┼énieniem powinna sta─ç si─Ö dobrze zorganizowana zabawa, zarówno w budynku przedszkola, jak i na ┼Ťwie┼╝ym powietrzu. Naturalna zabawa dziecka wi─ů┼╝e si─Ö z doskonaleniem motoryki i zaspokojeniem potrzeby ruchu, dlatego organizacja zaj─Ö─ç na ┼Ťwie┼╝ym powietrzu powinna by─ç elementem codziennej pracy z dzieckiem w ka┼╝dej grupie wiekowej.

  3. Nauczyciele, organizuj─ůc zaj─Öcia kierowane, bior─ů pod uwag─Ö mo┼╝liwo┼Ťci dzieci, ich oczekiwania poznawcze i potrzeby wyra┼╝ania swoich stanów emocjonalnych, komunikacji oraz ch─Öci zabawy. Wykorzystuj─ů ka┼╝d─ů naturalnie pojawiaj─ůc─ů si─Ö sytuacj─Ö edukacyjn─ů prowadz─ůc─ů do osi─ůgni─Öcia dojrza┼éo┼Ťci szkolnej. Sytuacje edukacyjne wywo┼éane np. oczekiwaniem poznania liter skutkuj─ů zabawami w ich rozpoznawaniu. Je┼╝eli dzieci w sposób naturalny s─ů zainteresowane zabawami prowadz─ůcymi do ─çwicze┼ä czynno┼Ťci z┼éo┼╝onych, takich jak liczenie, czytanie, a nawet pisanie, nauczyciel przygotowuje dzieci do wykonywania tych┼╝e czynno┼Ťci zgodnie z fizjologi─ů i natur─ů pojawiania si─Ö tych┼╝e procesów.

  4. Przedszkole jest miejscem, w którym poprzez zabaw─Ö dziecko poznaje alfabet liter drukowanych. Zabawa rozwija w dziecku oczekiwania poznawcze w tym zakresie i jest najlepszym rozwi─ůzaniem metodycznym, które sprzyja jego rozwojowi. Zabawy przygotowuj─ůce do nauki pisania liter prowadzi─ç powinny jedynie do optymalizacji napi─Öcia mi─Ö┼Ťniowego, ─çwicze┼ä planowania ruchu przy kre┼Ťleniu znaków o charakterze literopodobnym, ─çwicze┼ä czytania liniatury, wodzenia po ┼Ťladzie i zapisu wybranego znaku graficznego. W trakcie wychowania przedszkolnego dziecko nie uczy si─Ö czynno┼Ťci z┼éo┼╝onych z udzia┼éem ca┼éej grupy, lecz przygotowuje si─Ö do nauki czytania i pisania oraz uczestniczy w procesie alfabetyzacji.

  5. Nauczyciele diagnozuj─ů, obserwuj─ů dzieci i twórczo organizuj─ů przestrze┼ä ich rozwoju, w┼é─ůczaj─ůc do zabaw i do┼Ťwiadcze┼ä przedszkolnych potencja┼é tkwi─ůcy w dzieciach oraz ich zaciekawienie elementami otoczenia.

  6. Wspó┼éczesny przedszkolak funkcjonuje w dynamicznym, szybko zmieniaj─ůcym si─Ö otoczeniu, st─ůd przedszkole powinno sta─ç si─Ö miejscem, w którym dziecko otrzyma pomoc w jego rozumieniu.

  7. Organizacja zabawy, nauki i wypoczynku w przedszkolu oparta jest na rytmie dnia, czyli powtarzaj─ůcych si─Ö systematycznie fazach, które pozwalaj─ů dziecku na stopniowe zrozumienie poj─Öcia czasu i organizacji oraz daj─ů poczucie bezpiecze┼ästwa i spokoju, zapewniaj─ůc mu zdrowy rozwój.

  8. Pobyt w przedszkolu jest czasem wype┼énionym zabaw─ů, która pod okiem specjalistów tworzy pole do┼Ťwiadcze┼ä rozwojowych buduj─ůcych dojrza┼éo┼Ť─ç szkoln─ů. Nauczyciele zwracaj─ů uwag─Ö na konieczno┼Ť─ç tworzenia stosownych nawyków ruchowych u dzieci, które b─Öd─ů niezb─Ödne, aby rozpocz─ů─ç nauk─Ö w szkole, a tak┼╝e na rol─Ö poznawania wielozmys┼éowego. Szczególne znaczenie dla budowy dojrza┼éo┼Ťci szkolnej maj─ů zaj─Öcia rytmiki, które powinny by─ç prowadzone w ka┼╝dej grupie wiekowej oraz gimnastyki, ze szczególnym uwzgl─Ödnieniem ─çwicze┼ä zapobiegaj─ůcych wadom postawy.

  9. Nauczyciele systematycznie informuj─ů rodziców o post─Öpach w rozwoju ich dziecka, zach─Öcaj─ů do wspó┼épracy w realizacji programu wychowania przedszkolnego oraz opracowuj─ů diagnoz─Ö dojrza┼éo┼Ťci szkolnej dla tych dzieci, które w danym roku maj─ů rozpocz─ů─ç nauk─Ö w szkole.

  10. Przygotowanie dzieci do pos┼éugiwania si─Ö j─Özykiem obcym nowo┼╝ytnym powinno by─ç w┼é─ůczone w ró┼╝ne dzia┼éania realizowane w ramach programu wychowania przedszkolnego i powinno odbywa─ç si─Ö przede wszystkim w formie zabawy. Nale┼╝y stworzy─ç warunki umo┼╝liwiaj─ůce dzieciom os┼éuchanie si─Ö z j─Özykiem obcym w ró┼╝nych sytuacjach ┼╝ycia codziennego. Mo┼╝e to zosta─ç zrealizowane m.in. poprzez kierowanie do dzieci bardzo prostych polece┼ä w j─Özyku obcym w toku ró┼╝nych zaj─Ö─ç i zabaw, wspóln─ů lektur─Ö ksi─ů┼╝eczek dla dzieci w j─Özyku obcym, w┼é─ůczanie do zaj─Ö─ç rymowanek, prostych wierszyków, piosenek oraz materia┼éów audiowizualnych w j─Özyku obcym. Nauczyciel prowadz─ůcy zaj─Öcia z dzie─çmi powinien wykorzysta─ç naturalne sytuacje wynikaj─ůce ze swobodnej zabawy dzieci, aby powtórzy─ç lub zastosowa─ç w dalszej zabawie poznane przez dzieci s┼éowa lub zwroty. Dokonuj─ůc wyboru j─Özyka obcego nowo┼╝ytnego, do pos┼éugiwania si─Ö którym b─Öd─ů przygotowywane dzieci ucz─Öszczaj─ůce do przedszkola lub innej formy wychowania przedszkolnego, nale┼╝y bra─ç pod uwag─Ö, jaki j─Özyk obcy nowo┼╝ytny jest nauczany w szko┼éach podstawowych na terenie danej gminy.

  11. Aran┼╝acja przestrzeni wp┼éywa na aktywno┼Ť─ç wychowanków, dlatego proponuje si─Ö takie jej zagospodarowanie, które pozwoli dzieciom na podejmowanie ró┼╝norodnych form dzia┼éania. Wskazane jest zorganizowanie sta┼éych i czasowych k─ůcików zainteresowa┼ä. Jako sta┼ée proponuje si─Ö k─ůciki: czytelniczy, konstrukcyjny, artystyczny, przyrodniczy. Jako czasowe proponuje si─Ö k─ůciki zwi─ůzane z realizowan─ů tematyk─ů, ┼Ťwi─Ötami okoliczno┼Ťciowymi, specyfik─ů pracy przedszkola.

  12. Elementem przestrzeni s─ů tak┼╝e zabawki i pomoce dydaktyczne wykorzystywane w motywowaniu dzieci do podejmowania samodzielnego dzia┼éania, odkrywania zjawisk oraz zachodz─ůcych procesów, utrwalania zdobytej wiedzy i umiej─Ötno┼Ťci, inspirowania do prowadzenia w┼éasnych eksperymentów. Istotne jest, aby ka┼╝de dziecko mia┼éo mo┼╝liwo┼Ť─ç korzystania z nich bez nieuzasadnionych ogranicze┼ä czasowych.

  13. Elementem przestrzeni w przedszkolu s─ů odpowiednio wyposa┼╝one miejsca przeznaczone na odpoczynek dzieci (le┼╝ak, materac, mata, poduszka), jak równie┼╝ elementy wyposa┼╝enia odpowiednie dla dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych.

  14. Estetyczna aran┼╝acja wn─Ötrz umo┼╝liwia celebrowanie posi┼éków (kulturalne, spokojne ich spo┼╝ywanie po┼é─ůczone z nauk─ů pos┼éugiwania si─Ö sztu─çcami), a tak┼╝e mo┼╝liwo┼Ť─ç wybierania potraw przez dzieci (walory od┼╝ywcze i zdrowotne produktów), a nawet ich komponowania.

  15. Aran┼╝acja wn─Ötrz umo┼╝liwia dzieciom podejmowanie prac porz─ůdkowych np. po i przed posi┼ékami, po zako┼äczonej zabawie, przed wyj┼Ťciem na spacer.


Podstawa programowa